امشب دوباره هوای گریه دارم

                                  بازهم غم دوری تو را در سینه دارم

دیگر پنجره ای رو به چمن زار باز نیست

                                دیگر رخ چون آفتابت در آسمان چشمانم نیست

گلها دیگر همه پژمرده اند

                              رودها همه مرده اند

آسمان عجیب بغض گریه دارد

                           در فراق تو گویی یک پارچه سیاه به تن دارد

گل دیگر نمی روید

                       دوباره هوای تو را دارد

غنچه دیگر نمی خندد

                       از روزی که تو رفتی چشم از در نمیکند

با غچه دیگر شاداب نیست

                       نسیم دیگر رخ نواز نیست

باغچه به رخ زیبایت عادت کرده بود

                    طراوت و شادابی اش را از تو وام گرفته بود

نسیم به لطافت رویت عادت کرده بود

                    رسم نوازشگری را از تو یاد گرفته بود

بیا که دیگر تاب و توانم نیست

آرزوی دیدارت می دانم که دور نیست                                                                

غنچه میگوید این همه چشم انتظاری را چرا پایانی نیست ؟

                           عمرم تمام شد رویم دیگر سرخ نیست

دوری تو گرچه سخت باشد

                         همه لطف سختی اش به آمدنت باشد

همه زیبایی عشق به انتظار است

                       همه شیرینی اش به امدن یار است

راستی یه داستان هم دارم مینویسم که بزودی تو همین وبلاگ منتشر میشه

يك شب يك خواب يك رويا

                                  هيچ كس نبود من بودم و تو وخدا                   

تو بودي فرشته رويا هام

                                    من بودم پادشاه قصر رويا هام                     

تو بودي ملكه من بودم اون پادشاه خسته

                                 جون دوباره ميشدي ميچيدم گل قرمز برات دسته دسته

من وتو با هم ميرفتيم تا اوج بالا تر از ابرها

                                 برام ميخنديدي من ميشدم پادشاه دنيا بعد از خدا

تو اوج سختي دستت رو ميدادي بدستم

                                    من ميشدم اون فرهاد و ميگرفتم تيشه بدستم

تو اوج غم ها ميان كوير تنهاي تنها

                                نوازش دستهات  اون خندهات ميشد بارون رحمت براي اين كوير تنها

به وقت خوشي ميشدي مي و مستيم

                                    ميخوردم از اون مي و ميشد كامل خوشبختيم

آره من وتو بوديم تو اون رويا اون شب

                                       چي ميشد اگه به واقعيت تبدیل ميشد اون رويا يك شب

كاش چشمانم با چشمانت آشنا نبود

                                                  نگاهم در پس چشمانت زنداني نبود

كاش قلبم ديگر برده عشق تو نبود

                                          در بازار برده فروشان در پي غلامي تو نبود

كاش ديگر عشقت در وجودم نبود

                                         اخر اين چنين عاشق شدن در سرنوشتم نبود  

كاش ديگر چشمانم حيران تو نبود

                                                          به هر قدم در تمناي تو نبود

كاش ديگر قلبم در پي عشق تو نبود

                             به هر نظر در به در وگمراه پيچ وتاب زلف تو نبود

كاش ديگر قلبم خرابه نشين عشقت نبود

                                              به هر تپش ستايشگر رخ زيبايت نبود

كاش يك شب چشمانم آسوده در خواب بود

                                          در خواب وخيالم رخ چون آفتابت نبود

كاش پشت پلكهايم عكس تو حكاكي نبود

                                  ديگر آسوده ميخوابيدم آخر ديگر آفتاب نبود

نه آسوده خوابيدن نمي ارزد به نديدنت

                                               كاش ديگر آدم را نياز به خواب نبود

كاش اين همه رنجها را پاياني بود

كاش دستت در دستم بين ما اين همه فاصله نبود                

  راستش ربط این عکس رو به شعر بالا نمیدونم همین جوری گذاشتم تا این 

 پست خالی از عکس نباشه عکشم  یکم با معنیه

خسته ام از این همه تنهایی

خسته ام از این همه بیقراری

از این همه دورنگی

                                                   از این همه دلتنگی

خسته ام دلم بی تو گرفته

                                            انگار بغضی راه گلو یم را گر فته

خسته ام کسی حرف دلم را نمی فهمد

                                                     انگار دستی راه فریا د م را گرفته

خسته ام از این همه تکرار بیهوده

                                                از این همه فرسودگی از تفلا های بیهوده

خسته ام بس که در دل فریاد زدم

                                              از فریادهای بی جواب از این همه بغض بیهوده

خدایا آزادگی ورهاییم پس کی؟

                                        جواب فریادهای دلم را کی میدهی کی؟

خدایا دلم گرفت از این بیهودگی

                                            تازگی آسودگی کی میدهی کی؟

البته با اجازه یکی از دوستان (منظورم برای عکسه